Eigen zoektocht
Zelf ben ik lang op zoek geweest in mijn leven, mijn Dark Night of the Soul. In 2014, aan het einde van de eerste zoektocht waarom ik geen energie had en niet in mijn levensvreugde kwam, was ik benieuwd geworden wat me had geholpen om te vinden wat ik nodig had en weer te voelen dat ik leefde. De verzameling aan hulpverleners en inspiratie werd toen de website Een Heel Leven.
Twee jaar na het einde van de eerste zoektocht, terwijl ik mijn coachingsonderneming met veel energie, liefde en vertrouwen was gestart en dit voortvarend groeide, kreeg ik plots nare fysieke klachten. Mijn middenrif ging op slot, veel spijsverteringsklachten, intense verkrampingen van de spieren langs mijn wervelkolom, fibromyalgie (reumatisch aanvoelende pijnen), intense gevoeligheden voor bepaald eten. Ik bleef onderzoeken wat de bron kon zijn en wat mijn lichaam nodig had. Steeds kwamen er klachten terug, steeds heftiger. Tot ik in 2022 kokhalzend wakker werd en mijn hele spijsverteringskanaal verkrampte. De naarste periode uit mijn leven brak aan.
Aangezien ik voor mijn gevoel al overal was geweest, alle therapieën, hulpverleners, regulier en alternatief had geprobeerd sloeg de wanhoop toe. Ik kon niet meer werken, geen mensen meer zien, zat totaal in mijn hoofd en lichaam gevangen, kon niet meer ontspannen eten. Godzijdank bleef ik zoeken. Ik leerde aangeven per sessie bij traumatherapeuten, healers en lichaamsgerichte therapeuten wat ik voelde en waar ik behoefte aan had. Zo kwam ik eindelijk bij de juiste hulp terecht.
Na een half jaar in behandeling te zijn kwam er een doorbraak. Ik kon eindelijk toegeven dat ik het totaal had opgegeven, het niet meer wist en zo ontzettend wanhopig was. Mijn lichaam kwam in een release en begon in sessies spanningen los te shaken. Wekenlang heb ik zelf dagelijks mijn lichaam gemasseerd. Eindelijk kon ik ook zelf iets doen dat goed deed! Mijn wereld ging weer een beetje open.
Vervolgens ging ik door allerlei lagen heen in mijzelf. De eerste was dat ik niet had vertrouwd op mijn eigen intuïtie. Door een loyaliteitsconflict in mijzelf had ik niet weten te luisteren naar mijn gut feeling, dat aanvoelt wanneer er iets niet klopt. Vervolgens kwamen er ervaringen met narcisme omhoog en mijn eigen FAWN respons: veelal de nice guy zijn, de pleaser in autoriteitsconflicten, wanneer ik iemand op een voetstuk plaatste. Ik leerde dat dit een heel jong aangeleerd overleefsysteem was. Deze inzichten hielpen mij spanningen los te laten en mijzelf te vergeven voor bepaald gedrag. Het lag niet aan mij… Dat was ook een diepe overtuiging: het is mijn schuld.
Dit baande de weg vrij voor boosheid. Voor woede, razernij! Eindelijk mijn kracht weer voelen, niet meer inhouden, onderdrukken. Wat een bevrijding! Zo kon ik leren oefenen met mijn eigen autoriteit te worden, mijn levensthema zo bleek. Mijn intuïtie leren te vertrouwen: wat voel ik hier goed aan? Leren handelen om mijn gevoeligheid te beschermen. Eerst zelf veilig zijn, fysieke reacties nog beter leren kennen en waarderen. Om niet de verbinding met iemand belangrijker te maken dan mijn eigen gevoel van rust en kracht.
Na deze lagen van het ego en beschermingsreacties van het zenuwstelsel, diende zich fysiek trauma aan. Op mijn vijfde ben ik door een glazen schuifdeur gerend. Een glas sneed mijn neus er bijna af. Die is met dank aan het geweldige handelen van mijn ouders en broer, geweldig gehecht en genezen. Maar de impact van dit trauma zat nog in mijn lijf. Gelukkig had ik inmiddels een container in mijzelf opgebouwd: de ruimte en kracht om dit proces te herbeleven en helen.
Toen ik dacht dat ik de kern wel had bereikt, bleef mijn zenuwstelsel in een overlevingsmodus hangen. Wat ik ook probeerde, niets werkte. Hier bleken primaire reflexen nog aan te staan. Reflexen uit de vroege babytijd die geheractiveerd kunnen worden in fysiek heftige periodes in je leven. Godzijdank vond ik ook iemand die dit tot bedaren kon brengen. Eindelijk kon de adrenaline gaan liggen. Eindelijk aangekomen bij mijn rust. Bij mijzelf. Eindelijk weer thuis.
De wederopbouw kon beginnen. Met heel veel dankbaarheid en waardering voor mijn lichaam dat mij uit zoveel situaties heeft gered. Dankbaar voor alle ervaringen, voor alle geweldige, liefdevolle en kundige mensen op mijn pad. En voor mijzelf. Dat iets in mij door is blijven gaan. Grace.